Sedef'in Kosesi

Hayati'in Tadi… sanat, gezi, yemek ve tabiiki aile…

Kategori: Inspiration

“O”

“O” kimi icin bir yer, kimi icin bir insan, kimi icin hayatin anlami…


“Ulaşamayacağını bile bile neden O’nu arıyorsun?”  derler…

Bende derim ki “Ölecegimi bile bile neden yaşıyorsam, o yüzden .”                 

                                              Can Yucel.

♥,.,♥,.,♥,.,♥,.♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥

Hepimizin hayatinda cok ozel insanlar vardir… kimi ile hergun gorusebiliriz, kimi ise kirk yilda bir kere…

Hizla akip giden zaman, yasam mucadelesi, hergun biraz daha yabancilastigimiz topluma ayak uydurma kaygisi derken, bir gun gelipte bakiyor insan… deger verdigi insanlardan yavas yavas uzaklasmis,  kirk yilin birinde bile aramaz sormaz olmus…

ama…

herkesin sikayet ettigi sanal gerceklik sayesinde hic degilse arada birde olsa adini anip, kiymet bilip, sevgi ile dolup tasabiliyoruz o ozel insanlar icin.  Cok sevdigim bir Cahide teyzem var benim, annemin can arkadasi, bu sozu anneme yollamis, bende hemen burada paylasmak istedim… ki hem soz yerini bulsun ( hayat felseme cok uyuyorda bu gunlerde) hemde kendisine selam ve sevgi yollayayim.

♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥,.,♥

Reklamlar

Korkusuz yasamak…

Lucien Freud, Annabel Sleeping, 1988

Lucien Freud, Annabel Sleeping, 1988

“Ne cok korkuyorsun? Kendi duygu ve dusuncelerinden,  fikirlerinden bile korkuyorsun.  Bunlari bir kenara birakta hayati yasamaya bak”  –

                                                                                         – Akilli bir Dost

Bir hafta once duydugum bu sozlere takilmamak mumkun degil tabiki.  Dusunup duruyorum, o gunden beri, neden bu kadar cok korkuyorum diye…
Biraz once evrenden cevap geldi galiba… Iki arkadasim facebook’ta bu yaziyi paylasmis… Yaziyi bitirince gorudumki yazar Don Miguel Ruiz… ve sonra hatirladim. Bu benim bir zamanlar basucu kitabi yaptigim “Dort Anlasma” kitabindan bir alinti.
Butun korkularima cevap bulamasam bile bu cok iyi bir baslangic…
.
.
.
Siz kendinize güven duymayı öğrendiğinizde başkalarının size söylediği şeylere inanıp inanmamayı seçme özgürlüğüne kavuşursunuz. Kişisel algılamamayı alışkanlık haline getirdiğinizde sorumlu seçimler yapabilmek için sadece kendinize güvenmeyi de öğrenirsiniz. Asla başkalarının davranışlarından sorumlu değilsiniz. Sadece kendi davranışlarınızdan sorumlusunuz. Sizin bakış açınız sizin için kişiseldir. Sizin bakış açınız sizin gerçeğinizdir başka hiç kimsenin değil. Bu yüzden bana kızdığınızda kendinizle uğraştığınızı bilirim. Ben sadece kızmanız için size mazeret olurum. Kızarsınız çünkü korkuyorsunuz çünkü korkularınızla uğraşıyorsunuz. Korkunuz yoksa bana kızmanız da mümkün değildir. Korkunuz yoksa benden nefret etmeniz de mümkün değildir. Korkunuz yoksa kıskanç yada üzgün olmanız da mümkün değildir. Korkusuz yaşadığınızda sevgiyle yaşadığınızda bu tür duygulara yaşamınızda yer yoktur. Bu tür duyguları hissetmediğinizde kendinizi iyi hisseder etrafınızdaki her şeyi sever ve her şeyin güzel olduğu bir boyutta yaşarsınız.
Don Miguel Ruiz

Lucien Freud, Night Portrait Face Down, 2000

%d blogcu bunu beğendi: