Hayatini O Kadar Sevgi Dolu Yasaki…

sedefscorner tarafından

Buyuk bir keyifle takip ettigim yazar Paulo Coelho’nun blogundan kisa bir hikayeyi paylasmak istiyorum.

http://paulocoelhoblog.com/2011/04/30/a-saint-in-the-wrong-place/

“Neden bazi insanlar en zor problemleri bile kolaylikla cozebilirken, bazilari her kucuk kriz icin cile cekip, bir bardak su icinde bogulurlar?” diye sordum.

Ramesh bana bir hikaye anlatarak cevap verdi:

‘Bir zamanlar, butun hayati boyunca iyiligin simgesi olan bir adam yasamis.
Oldugu zaman herkes onun direk Cennete gidecegini varsaymis, cunku boyle bir adamin yeri Cennetmis.
Adam pek Cennet’e gidip gitmemegi kafasina takmamis ama olunce Cennet’e gitmis.

Ne yazikki o gunlerde, cennette servis pek iyi degilmis.   Resepsiyon cok verimsiz calisiyormus ve kendisini kabul eden kiz, onundeki kartlara soyle bir goz gezdirdikten sonra adamin adini bulamayinca, onu direk Cehenneme gondermis.

Cehennemde kimse kartini veya davetiyeni kontrol etmez cunku herkim kapiya gelirse, hemen iceri davet edilir.  Adam iceri girmis ve kalmis.

Birkac gun sonra, Seytan, Cennetin kapisina bir hisimla dayanmis ve Meleklerden bir aciklama istemis.

“Sizin bu yaptiginiza tam anlamiyla terorizm denir!” demis.  “O adami asagi Cehenneme yolladiniz ve adam tamamen benim otoritemi mahvediyor!.  En basindan beri, orda durmus herkesi dinliyor, gozlerinin icine bakiyor, onlarla konusuyor.  Simdi herkes duygularini paylasir, kucaklasir ve opusur oldu.  Bu benim Cehennemde istedigim tipte bir sey degil!  Lutfen onu Cennet’e alin!”

Ramesh hikayesini bitirdiginde, bana sefkatle bakti ve soyle dedi:

‘Hayatini, kalbinde o kadar cok sevgiyle yasaki, eger yanlislika, bir gun, Cehenneme yollanirsan, Seytanin kendisi seni Cennete teslim etsin.’


Reklamlar